డీఎన్‌కే రివ్యూ: మౌళి టైమింగ్‌ మెరిసినా.. నవ్వులు పండని క్రైమ్‌ కామెడీ

మౌళి తనూజ్‌ ప్రశాంత్‌ కథానాయకుడిగా నటించిన ‘డీఎన్‌కే’ నవంబరు 13న థియేటర్లలోకి వచ్చింది. మొదట ‘దొంగ నా కొడుకు’గా ప్రకటించిన ఈ సినిమా, సెన్సార్‌ బోర్డు అభ్యంతరంతో పొడి అక్షరాల పేరుతో విడుదలైంది. యూట్యూబర్‌ నుంచి కథానాయకుడిగా మారి, 2025లో ‘లిటిల్‌ హార్ట్స్‌’తో అనూహ్య విజయం అందుకున్న మౌళికి ఇది రెండో చిత్రం. కథ, దర్శకత్వం శ్రీను కంబాల. ఆయనకు ఇదే తొలి సినిమా. మైత్రి మూవీ మేకర్స్‌ పతాకంపై నవీన్‌ యెర్నేని, వై.రవిశంకర్‌ నిర్మించారు. అలీ, రజిత, రఘుబాబు ముఖ్య పాత్రల్లో కనిపిస్తారు. కథానాయికగా సుష్మిత శెట్టి నటించారు. ‘లిటిల్‌ హార్ట్స్‌’కు స్వరాలందించిన సింజిత్‌ యెర్రమిల్లి మళ్లీ సంగీతం సమకూర్చారు. యూఏ 16+ సర్టిఫికెట్‌ పొందిన ఈ చిత్రం నిడివి 2 గంటల 11 నిమిషాలు.

మా తీర్పు: కథాంశం బాగున్నా, కొన్ని నిజమైన నవ్వులున్నా అసభ్య హాస్యం, సాగదీసిన సన్నివేశాలు, బలహీనమైన కథనంతో ఉక్కిరిబిక్కిరైన క్రైమ్‌ కామెడీ ఇది. మౌళి టైమింగ్‌ అక్కడక్కడా మెరుస్తుంది. ఆయన చుట్టూ అల్లిన సినిమా మాత్రం అరుదుగానే నవ్విస్తుంది.

కథ, కథనం

ఈశ్వర్‌ (మౌళి) విశాఖపట్నం కుర్రాడు. ఇంజినీరింగ్‌ చదువును సగంలోనే ఆపేశాడు. క్రికెట్‌ బెట్టింగ్‌, ఆన్‌లైన్‌ ఆటలతో సులువుగా డబ్బు సంపాదించాలని చూస్తుంటాడు. గెలుపు మాట అటుంచి నష్టాలే పెరుగుతాయి. లోన్‌ యాప్‌ల దగ్గర అప్పులు చేస్తాడు. ఇంట్లోనూ చేతివాటం చూపిస్తాడు. తాను ప్రేమించే దీపు (సుష్మిత శెట్టి) నుంచి తీసుకున్న బంగారు ఉంగరాలనూ కుదువ పెడతాడు. చివరకు దీపు తల్లిదండ్రులు ఇంటి మీదకొచ్చి నిలదీయడంతో వీధిలో అందరి ముందు పరువు పోతుంది.

ఒక్క పెద్ద దొంగతనంతో అప్పులన్నీ తీరిపోతాయని ఈశ్వర్‌ లెక్కేస్తాడు. స్నేహితుడితో (బబ్లూ) కలిసి నగల దుకాణాన్ని దోచేందుకు పథకం వేస్తాడు. ఆ పథకం అతడి కుటుంబాన్ని ఎలాంటి చిక్కుల్లోకి లాగిందన్నదే మిగతా కథ. ఆ తర్వాత వచ్చే మలుపుల గురించి ముందే తెలియకపోవడమే మేలు.

కథ పరంగా చూస్తే ఇది మంచి క్రైమ్‌ కామెడీకి సరిపడే సరకు. తెలుగు ప్రేక్షకులు ఈ తరహా సినిమాలను ఎప్పటినుంచో ఆదరిస్తున్నారు. ఆరంభంలో దీపుతో ప్రేమాయణం, లోన్‌ యాప్‌ల గొడవ ఇంటిదాకా వచ్చి అమ్మానాన్నలూ చిక్కుల్లో పడే సన్నివేశాలు కొంత నవ్విస్తాయి. అసలు ఇబ్బంది హాస్యంలో, దాని చుట్టూ అల్లిన కథనంలో ఉంది. చిన్న జోకును కూడా అవసరానికి మించి సాగదీశారు. సంభాషణల్లో ఎక్కువ భాగం ద్వంద్వార్థాలు, సామాజిక మాధ్యమాల్లో అరిగిపోయిన మీమ్‌లే. అప్పుడప్పుడు పాత హిట్‌ సినిమాల అనుకరణలూ వస్తాయి. బాలకృష్ణ డైలాగులతో అలీ చేసే ఓ సన్నివేశం అలాంటిదే. ఓ స్వలింగ సంపర్కుడి పాత్రను నవ్వుల కోసం వాడుకున్న తీరు కాలం చెల్లిన ధోరణి.

దోపిడీ అంశం మొదలయ్యాక వరుసగా మలుపులు వస్తాయి. వాటిలో కొన్ని బాగానే కుదిరాయి. మరికొన్ని ఒకదానిపై ఒకటి వచ్చిపడి ఆశ్చర్యం కన్నా అలసటే తెప్పిస్తాయి. ఆఖరి మలుపు పెద్దగా ప్రభావం చూపదు. హీరో పరిచయ సన్నివేశంలోనే మొదలైన ఓ సరదా అంశానికి చివర్లో ముగింపు దొరుకుతుంది.

దర్శకత్వం

పరిచయ సన్నివేశం నుంచే శ్రీను కంబాల మౌళిని మాస్‌ హీరోలా చూపించారు. స్లో మోషన్‌ షాట్లు, పంచ్‌ డైలాగులు జోడించారు. పక్కింటి కుర్రాడిలా సహజంగా కనిపించడమే మౌళి బలం. ఈ హంగులు ఆయనకు అతకలేదు. క్రైమ్‌ ఎంత, కామెడీ ఎంత అనే విషయంలో దర్శకుడు ఎటూ తేల్చుకోలేకపోయారు. దాదాపు అందరినీ పెద్ద గొంతుతోనే నటింపజేశారు.

మైత్రి లాంటి పెద్ద సంస్థ సినిమా అయినా స్థాయి చిన్నదే. చాలా భాగం కొన్ని ప్రదేశాలకే పరిమితమైంది. అయితే తెరపై కనిపించేది పొందికగానే ఉంది. బిగువైన క్రైమ్‌ కథ ఆశించేవారికి ఆ కోణం పలుచగా అనిపిస్తుంది. హద్దు దాటని సరదా వినోదం కోరుకునేవారిని ఇందులోని హాస్యం ఇబ్బంది పెడుతుంది.

నటీనటులు

మౌళి టైమింగ్‌ ఇంకా పదునుగానే ఉంది. హీరోలా కాకుండా అల్లరి కుర్రాడిలా కనిపించే కొన్ని సన్నివేశాల్లో ఆయన అలవోకగా నటించారు. ‘లిటిల్‌ హార్ట్స్‌’లో ప్రేక్షకులను దగ్గర చేసిన నిష్కల్మషమైన తీరు మాత్రం ఇక్కడ లోపించింది. కథ ఆయనపై మోపిన హీరోయిజం, మోటు సంభాషణలు మౌళికి నప్పలేదు. హీరో స్నేహితుడిగా బబ్లూ సహాయ నటుల్లో అందరికంటే హుషారుగా కనిపిస్తారు. అక్కడక్కడా నవ్విస్తారు. కొన్నిచోట్ల మాత్రం హద్దు దాటారు.

ఈశ్వర్‌ అమ్మానాన్నల పాత్రల్లో అలీ, రజిత అలవాటైన పద్ధతిలో మెప్పిస్తారు. కథానాయిక సుష్మిత శెట్టికి చెప్పుకోదగ్గ సన్నివేశాలే లేవు. రఘుబాబు, ప్రియలకు తగిన అవకాశం దక్కలేదు. గుండు సుదర్శన్‌ తన పాత్ర మేరకు నటించారు. భద్రం ఓ హాస్య పాత్రలో కనిపిస్తారు. మొత్తంగా తెరపై దాదాపు అందరిదీ పెద్ద గొంతే.

సంగీతం, సాంకేతిక విభాగాలు

సింజిత్‌ యెర్రమిల్లి పాటల్లో ఒక్కటీ గుర్తుండదు. కథలోనూ వాటికి సరైన చోటు దొరకలేదు. నేపథ్య సంగీతం మాత్రం మెరుగ్గా ఉంది. అక్కడక్కడా తాజాగా వినిపిస్తూ నీరసమైన సన్నివేశాలకు కొంత ఊపునిస్తుంది. కొన్నిచోట్ల మాత్రం గోలగా మోగుతుంది.

సూర్య బాలాజీ ఛాయాగ్రహణం పరిమిత బడ్జెట్‌కు తగ్గట్టు సరిపడేలా ఉంది. శ్రీధర్‌ సోంపల్లి కత్తెరకు ఇంకా పని చెప్పాల్సింది. హాస్య సన్నివేశాలు చాలాచోట్ల అతిగా సాగాయి. ట్రైలర్‌ చివర్లో నెట్‌ఫ్లిక్స్‌ లోగో కనిపించింది. ఓటీటీ తేదీని ఇంకా ప్రకటించలేదు.

తీర్పు

‘డీఎన్‌కే’లో ఓ మంచి క్రైమ్‌ కామెడీకి కావాల్సిన ముడిసరకు ఉంది. అప్పుల్లో మునిగిన కుర్రాడు, తెగించి వేసిన పథకం, అతడి తప్పులకు మూల్యం చెల్లించే కుటుంబం. ఆ కథాంశాన్ని అసభ్య జోకులు, సాగదీసిన సన్నివేశాలు, పట్టు తప్పిన కథనం మింగేశాయి. మౌళి టైమింగ్‌, బబ్లూ హుషారు కొన్ని సన్నివేశాలను కాపాడాయి. సినిమాను మాత్రం కాదు. సహజంగా కనిపించి మెప్పించిన నటుడికి ఇది త్వరగా మరచిపోవాల్సిన అడుగు. మౌళి వీరాభిమానులు కాకపోతే ఓటీటీ కోసం ఎదురుచూసినా నష్టమేమీ లేదు.