రామాయణ రివ్యూ: రావణుడిగా యశ్, ప్రపంచ స్థాయి విజువల్స్ నిలబెట్టిన సుదీర్ఘ తొలి భాగం; తెలుగులోనూ

నితేష్ తివారీ దర్శకత్వంలో తెరకెక్కిన ‘రామాయణ: పార్ట్ 1’ నవంబర్ 5న థియేటర్లకు వచ్చింది. హిందీతో పాటు తెలుగు, తమిళం, కన్నడ, మలయాళ భాషల్లో విడుదలైన ఈ సినిమాను ఆంధ్రప్రదేశ్, తెలంగాణల్లో దిల్ రాజుకు చెందిన శ్రీ వెంకటేశ్వర క్రియేషన్స్ ప్రేక్షకుల ముందుకు తెచ్చింది. రాముడిగా రణబీర్ కపూర్, సీతగా సాయి పల్లవి, రావణుడిగా యశ్, లక్ష్మణుడిగా రవి దూబే నటించారు. నమిత్ మల్హోత్రాతో కలిసి యశ్ కూడా నిర్మాణంలో భాగమయ్యారు. ఏఆర్ రెహమాన్, హాన్స్ జిమ్మర్ కలిసి సంగీతం సమకూర్చారు. ఒక్క కట్ కూడా లేకుండా సెన్సార్ బోర్డు ‘యు’ సర్టిఫికెట్ ఇవ్వగా, హిందీ వెర్షన్ నిడివి 3 గంటల 15 నిమిషాలు. మా తీర్పు: భారతీయ తెరపై ఇంత భారీ దృశ్యకావ్యం ఇంతకుముందు రాలేదు. యశ్, విజువల్స్ సినిమాను భుజాన మోశాయి; భావోద్వేగాల్లో లోటు, సుదీర్ఘ నిడివి మాత్రం వెనక్కి లాగాయి.

కథ, కథనం

తొలి భాగం యుద్ధం దిశగా పరుగులు పెట్టదు. లంకలో రావణుడు ఎలా ఎదిగాడో చూపిస్తూ సినిమా మొదలవుతుంది. ఏళ్ల తరబడి తపస్సు, బ్రహ్మ నుంచి వరం, కుబేరుడి చేతి నుంచి బంగారు లంక స్వాధీనం, ఇవన్నీ ఆరంభంలోనే వస్తాయి. ఆ తర్వాత కథ అయోధ్యకు చేరుతుంది. దశరథ మహారాజు పెద్ద కుమారుడిగా రాముడి ఎదుగుదల, విశ్వామిత్రుడి దగ్గర యుద్ధవిద్య, మిథిలలో స్వయంవరంలో సీతను గెలుచుకోవడం వరకు సాగుతుంది. కైకేయి పాత వరాలను గుర్తుచేయడంతో రాముడు సీతా లక్ష్మణులతో కలిసి పద్నాలుగేళ్ల అరణ్యవాసానికి బయల్దేరతాడు. రామాయణం తెలిసిన ప్రతి ఒక్కరికీ తెలిసిన ఒక మలుపు దగ్గర తొలి భాగం ఆగుతుంది; అసలు యుద్ధం రెండో భాగానికే.

వాల్మీకి రచనకు దగ్గరగానే కథ నడుస్తుంది. భక్తుల మనసు నొచ్చుకునేలా ఎక్కడా సొంత స్వేచ్ఛ తీసుకోలేదు. ఇబ్బంది ఇంకోటి: ఒక ప్రసిద్ధ ఘట్టం నుంచి మరో ఘట్టానికి గబగబా దూకుతూ, ప్రేక్షకుడు లీనమయ్యే సమయం ఇవ్వదు. ఇంటర్వెల్ ముందు దశరథుడి ఇంట్లో కైకేయి, రాముడితో సాగే సన్నివేశాలు నిజంగా మనసును బరువెక్కిస్తాయి. కానీ సీతారాముల అనుబంధం లోతుగా పండలేదు. విరామం తర్వాత అడవి ఎపిసోడ్లు బాగా నెమ్మదిస్తాయి. ఇంత పొడవైన సినిమాకు కత్తెర ఇంకాస్త గట్టిగా పడాల్సింది.

దర్శకత్వం

నితేష్ తివారీ ఇతిహాసాన్ని భక్తిశ్రద్ధలతో చూపించారు. భారతీయ సినిమా ఇప్పటివరకు ప్రయత్నించనంత పెద్ద ప్రపంచాన్ని నిర్మించారు. అయోధ్య, మిథిల, బంగారు లంక, ఒక్కో ప్రదేశానికీ తనదైన రూపురేఖలు ఇచ్చారు. రావణుడి రంగప్రవేశం, జటాయువుతో అతని పోరు లాంటి భారీ ఘట్టాలను గట్టి పట్టుతో తీశారు. కానీ దృశ్య వైభవానికి ఇచ్చిన శ్రద్ధ పాత్రల మధ్య డ్రామాకు ఇవ్వలేకపోయారు. కొన్నిచోట్ల కథ చెబుతున్నట్టు కాకుండా, ఒకదాని వెంట ఒకటి భారీ దృశ్యాలను ప్రదర్శిస్తున్నట్టు అనిపిస్తుంది.

నటీనటులు

ఈ సినిమాకు యశ్ అసలైన బలం. ఆయన రావణుడిలో భయపెట్టే గాంభీర్యం, అధికార దాహం, పదునైన తెలివి అన్నీ కనిపిస్తాయి. పాత్ర నేపథ్యానికి తగినంత సమయం దక్కడంతో రావణుడు కేవలం ప్రతినాయకుడిగా మిగిలిపోలేదు. రాముడిగా రణబీర్ కపూర్ ప్రశాంతంగా, నిగ్రహంగా కనిపిస్తారు. హుందాగా, నమ్మదగ్గట్టుగా నటించినా, కొన్ని డైలాగులు చప్పగా వినిపిస్తాయి; తెరపై దేవుడిని చూస్తున్నామనే పులకింత తక్కువగానే కలుగుతుంది. సీతగా సాయి పల్లవి సహజంగా, నిండుగా కనిపించినా, కథలో ఆమెకు దక్కిన చోటు తక్కువ. లక్ష్మణుడిగా రవి దూబే ఆప్యాయంగా ఆకట్టుకుంటూ అక్కడక్కడ నవ్విస్తారు. దశరథుడిగా అరుణ్ గోవిల్, కైకేయిగా లారా దత్తా అయోధ్య సన్నివేశాలకు బలం ఇచ్చారు. శూర్పణఖగా రకుల్ ప్రీత్ సింగ్ గుర్తుండిపోతారు. సన్నీ డియోల్ హనుమంతుడి గురించి ఇక్కడ చెప్పకపోవడమే మేలు; థియేటర్‌లోనే చూడండి.

విజువల్స్, సంగీతం, తెలుగు వెర్షన్

డీఎన్ఈజీ అందించిన విజువల్ ఎఫెక్ట్స్ ఈ సినిమాకు అతిపెద్ద ఆస్తి. వింత జీవులు, ఆకాశంలో ఎగిరే రథాలు, యుద్ధ దృశ్యాలు ప్రపంచ స్థాయిలో ఉన్నాయి. ఐమ్యాక్స్, 3డీ తెరలపై ఆ ప్రభావం ఇంకా పెరుగుతుంది. అయినా కొన్ని షాట్లలో కంప్యూటర్ గ్రాఫిక్స్ స్పష్టంగా తెలిసిపోతాయి. సంగీతం విషయంలో ఫలితం మిశ్రమం. రెహమాన్, జిమ్మర్ నేపథ్య సంగీతం కీలక ఘట్టాలకు, ముఖ్యంగా జటాయువు ఎపిసోడ్‌కు బరువు తెచ్చింది. పాటలు మాత్రం థియేటర్ దాటాక గుర్తుండవు; కొన్నిచోట్ల సంగీతం పాత్రల భావాలకు దూరంగా వినిపిస్తుంది. తెలుగు వెర్షన్ రెండు తెలుగు రాష్ట్రాల్లోనూ ఆడుతోంది.

తీర్పు

‘రామాయణ: పార్ట్ 1’ భారీతనంలో, సాంకేతిక నైపుణ్యంలో ఒక మైలురాయి; ఈ మహాగాథకు బలమైన ఆరంభం. కానీ ఈ ఇతిహాసానికి తగ్గట్టు మనసును కదిలించే సినిమా మాత్రం ఇంకా కాలేదు. యశ్ రావణుడు, విజువల్ ఎఫెక్ట్స్, కొన్ని భారీ ఘట్టాలు టికెట్ ధరకు న్యాయం చేస్తాయి. సుదీర్ఘ నిడివి, పైపైనే ఉన్న సీతారాముల అనుబంధం, ఒడిదొడుకుల సంగీతం సినిమాను గొప్ప స్థాయికి చేరనివ్వలేదు. దగ్గర్లోని అతిపెద్ద తెరపై, ఓపికతో కూర్చుని చూడాల్సిన సినిమా ఇది.