Original bilingual journalism · English & తెలుగు
పవన్ సాదినేని దర్శకత్వంలో దుల్కర్ సల్మాన్, కొత్త నటి సాత్విక వీరవల్లి జంటగా నటించిన ‘ఆకాశంలో ఒక తార’ శుక్రవారం (నవంబరు 20, 2026) థియేటర్లలోకి వచ్చింది.
వ్యోమగామి కావాలని కలగనే పల్లెటూరి అమ్మాయి, ఆమె కలకు తోడుగా నిలిచే భర్త కథ ఇది. క్లుప్తంగా చెప్పాలంటే.. ఇద్దరి నటన, భావోద్వేగాలతో ఆకట్టుకునే కుటుంబ కథాచిత్రం; అయితే ఊహకందే కథ, తేలిపోయిన అంతరిక్ష సన్నివేశాలు సినిమాను వెనక్కి లాగాయి.
కథేంటంటే
కల్పన మారుమూల పల్లెలో పెరిగిన అమ్మాయి. వ్యోమగామి అవ్వాలన్నది ఆమె కల. కానీ చదువు మధ్యలోనే ఆగిపోయి, కృష్ణతో పెళ్లవుతుంది. కష్టపడి పనిచేసే కృష్ణ ఆమె కల గురించి తెలుసుకుని, దాన్ని నెరవేర్చుకోవడానికి అండగా నిలుస్తాడు. ఆ కల కోసం ఈ జంట పడే పాట్లే సినిమా.
కథనం ఎలా సాగిందంటే
సినిమా డాక్యుమెంటరీని తలపించేలా సాదాసీదాగా మొదలవుతుంది. ప్రేక్షకుడు కథలోకి వెళ్లడానికి కాస్త సమయం పడుతుంది. భార్యాభర్తల కథ మొదలయ్యాక మాత్రం, చివరి వరకు సినిమాను నిలబెట్టేది కృష్ణ, కల్పనల అనుబంధమే.
తొలి సగంలో భార్య కోసం కృష్ణ నిలబడే సన్నివేశం, ‘నువ్వు చదువుకుంటావా.. నేను చదివిస్తాను’ అంటూ చదువుకు అండగా ఉంటానని అతడు చెప్పే మాట సినిమాలోని మంచి క్షణాలు. సంభాషణలు సరళంగా, ఆత్మీయంగా ఉన్నాయి. తొలి సగమే సినిమాకు బలం.
మహిళా పాత్రలను నామమాత్రంగా వదిలేయలేదు. డబ్బు కష్టాల వల్ల ఆడపిల్లలు బడి మానేయాల్సి రావడాన్ని సరస్వతి, విద్యల ఉదంతం చూపిస్తుంది. అతికించినట్టు మిగిలిపోయే అవకాశమున్న రోహిణి పాత్రకు కూడా భావోద్వేగ బలం ఇచ్చారు.
లోపమల్లా కథ నడిచే తీరులోనే. గమ్యం ఏమిటో మొదట్లోనే తెలిసిపోతుంది. పైగా ఆ జంట కష్టాలు అనుకోకుండా కలిసొచ్చే మలుపులతో తేలిగ్గా తీరిపోవడంతో వారి పోరాటానికి బరువు తగ్గింది. బురదలో కూరుకుపోయిన సంచార ప్లానిటోరియంను సరిగ్గా సమయానికి బయటకు తీయడం, కీలకమైన ఫోన్ కాల్ సరైన సమయానికే రావడం ఇందుకు ఉదాహరణలు.
మురళీ శర్మ పాత్రతో ముడిపడిన సంఘర్షణ బలవంతంగా పెట్టినట్టు అనిపిస్తుంది. ద్వితీయార్ధంలో కథనం నెమ్మదిస్తుంది. రోహిణి చేసే దర్యాప్తు భాగం సాగదీతగా ఉంది, కొన్ని భావోద్వేగ సన్నివేశాలు అవసరానికి మించి పొడిగించారు.
నటీనటులు
కృష్ణ పాత్రలో దుల్కర్ సల్మాన్ అతి లేకుండా, మితంగా నటించారు. కథానాయికకు ప్రాధాన్యం ఇచ్చి తాను వెనక్కి తగ్గారు. ఆయన నటనలో ఆర్భాటం లేదు, నిజాయతీ ఉంది. చివర్లో కల్పన సాధించినదేమిటో కృష్ణకు అర్థమయ్యే క్షణాన్ని దాదాపు ముఖ కవళికలతోనే పండించారు.
సాత్విక వీరవల్లికి ఇది తొలి సినిమా అయినా చక్కగా చేశారు. పట్టుదల గల బడి పిల్ల నుంచి బెదిరిన పెళ్లికూతురిగా, ఆత్మవిశ్వాసం గల యువతిగా మారే క్రమాన్ని ఎక్కడా తడబడకుండా చూపించారు. దుల్కర్తో ఆమె జోడీ బాగా కుదిరింది.
ద్వితీయార్ధంలో వచ్చే రోహిణి పాత్రలో శ్రుతి హాసన్ కనిపించేది కొద్దిసేపే అయినా, ఆ పాత్ర కథకు ముఖ్యం; ఆమె దానికి బరువు తెచ్చారు. బిజిలిగా రుహానీ శర్మ కృష్ణతో హిందీలో మాట్లాడే సన్నివేశాలతో నవ్వించారు; తెలుగులో ఒక్క మాట కూడా లేకుండానే అతడిపై తన భావాలను పలికించారు. కృష్ణ సోదరిగా స్వాసిక ముఖ్యమైన సహాయ పాత్రలో, తొలి సగంలోని ఒక భావోద్వేగ సన్నివేశంతో తనదైన ముద్ర వేశారు.
సంగీతం, సాంకేతికత
జి.వి. ప్రకాష్ కుమార్ సంగీతం, నేపథ్య సంగీతం భావోద్వేగ సన్నివేశాలకు బలాన్నిచ్చాయి. సుజిత్ సారంగ్ కెమెరా పనితనం కనువిందు చేస్తుంది. అంతరిక్ష భాగాలే సినిమాకు బలహీనత: రాకెట్ శిక్షణ దృశ్యాలు తేలిపోయాయి, గ్రాఫిక్స్ మామూలుగా ఉన్నాయి, కొన్ని ఇన్సర్ట్ షాట్లు కృత్రిమంగా కనిపిస్తాయి. నిడివి 2 గంటల 39 నిమిషాలు; కొన్ని సన్నివేశాలకు కత్తెర వేసి ఉంటే మరింత బిగువుగా ఉండేది.
తీర్పు
సినిమా ఎలాంటిదో తేల్చేది చివరి భాగమే. కథ ఎంత ఊహకందేదైనా, మనసుకు హత్తుకునే క్లైమాక్స్కు చేరుతుంది; అందుకు కారణం రాకెట్ కాదు, ఆ జంట.
తన ఎదుగుదల వెనుక ఎవరి అండ ఉందో కల్పన ఒప్పుకునే ఘట్టం సినిమాలో అత్యుత్తమంగా రాసిన సన్నివేశం. ఈ సినిమా చేసుకున్న రాజీ ఇదే: అంతరిక్షం విషయంలో బలహీనం, మనుషుల విషయంలో బలం; నిజానికి ఇది మనుషుల కథ. కుటుంబంతో కలిసి వెళ్తే హాయిగా చూడగలిగే, స్ఫూర్తినిచ్చే సినిమా దొరుకుతుంది; అంతరిక్ష విన్యాసాల హంగామాను మాత్రం ఆశించకండి.






